marbar napisał(a) :
każdy urzędnik może zażądać okazania np.
umowy z przewodnikiem lub przedstawienia przez przewodnika zeznania
rocznego, w którym jest wykazana kwota przychodu z tytułu tego
"przewonictwa".
To jakaś paranoja. Przewodnik osoby niedowidzącej to nie jakaś wynajęta osoba, tylko osoba z najbliższego otoczenia. Dzisiaj ta , a jutro inna, zależy kto w danym dniu ma trochę wolnego czasu. Mam teraz sąsiadce, która zgodziła się pojechać z mamą na jakąś pielgrzymkę podsuwać umowę i powiedzieć jej że w swoim zeznaniu ma wykazać iż za pielgrzymkę zapłaciła niedowidząca sąsiadka. Ja i mój brat też mamy spisać umowy. Może z żoną też powinniśmy spisać umowę, kto w jakich miesiącach łoży faktycznie na dzieci żeby zaznaczyć odpowiednie kwadraciki
PROBLEM
Re: PROBLEM
Bartek napisał(a) :
>
> http://www.pit.pl/fiskus_a_przewodnicy_ ... n_6516.php
cyt:- Podatnik dla dokonania odliczenia istotnie nie jest zobowiązany do posiadania jakichkolwiek dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków.
Dla mnie to zdanie mówi wszystko, reszta to suche (a raczej martwe) zapisy.
>
> http://www.pit.pl/fiskus_a_przewodnicy_ ... n_6516.php
cyt:- Podatnik dla dokonania odliczenia istotnie nie jest zobowiązany do posiadania jakichkolwiek dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków.
Dla mnie to zdanie mówi wszystko, reszta to suche (a raczej martwe) zapisy.
Re: PROBLEM
arturo napisał(a) :
> Bartek napisał(a) :
> >
> >
> http://www.pit.pl/fiskus_a_przewodnicy_ ... n_6516.php
>
> cyt:- Podatnik dla dokonania odliczenia istotnie nie jest zobowiązany do posiadania
> jakichkolwiek dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków.
>
> Dla mnie to zdanie mówi wszystko, reszta to suche (a raczej martwe) zapisy.
cyt :- . Organ kontroli ma prawo zadać niepełnosprawnemu pytanie: "Komu zapłacił Pan wynagrodzenie jako przewodnikowi?" Jeżeli niepełnosprawny odmówi odpowiedzi na takie pytanie, wówczas organ może uznać, że niepełnosprawny nie poniósł wydatku, zatem nie może nic odliczyć. Jeżeli poda imię i nazwisko - organ zapewne sprawdzi, czy ów przewodnik zapłacił podatek.
Niepełnosprawny nie musi mieć dokumentów na to,że zapłacił nie wiem 100zł,ale jeżeli osoba niepełnosprawna wykazała,że zapłaciła 100zł to znaczy,że komuś personalnie te 100zł zapłaciła więc ta osoba musi to wykazać jako swój przychód.
Inaczej: Tą kwotę którą niepełnosprawny wykazał ,że wydał ktoś musi wykazać u siebie,że dostał inaczej osoba niepełnosprawna skłamała,że wydała. Nie musi pokazywać umowy,ale musi wskazać kto powinien wykazać jakąś kwotę w swoim zeznaniu bo inaczej bezprawnie odliczył. Kwota może być "z kosmosu" (oczywiście <= 2280),ale musi być taka sama i u niepełnosprawnego, i u przewodnika(ów).
> Bartek napisał(a) :
> >
> >
> http://www.pit.pl/fiskus_a_przewodnicy_ ... n_6516.php
>
> cyt:- Podatnik dla dokonania odliczenia istotnie nie jest zobowiązany do posiadania
> jakichkolwiek dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków.
>
> Dla mnie to zdanie mówi wszystko, reszta to suche (a raczej martwe) zapisy.
cyt :- . Organ kontroli ma prawo zadać niepełnosprawnemu pytanie: "Komu zapłacił Pan wynagrodzenie jako przewodnikowi?" Jeżeli niepełnosprawny odmówi odpowiedzi na takie pytanie, wówczas organ może uznać, że niepełnosprawny nie poniósł wydatku, zatem nie może nic odliczyć. Jeżeli poda imię i nazwisko - organ zapewne sprawdzi, czy ów przewodnik zapłacił podatek.
Niepełnosprawny nie musi mieć dokumentów na to,że zapłacił nie wiem 100zł,ale jeżeli osoba niepełnosprawna wykazała,że zapłaciła 100zł to znaczy,że komuś personalnie te 100zł zapłaciła więc ta osoba musi to wykazać jako swój przychód.
Inaczej: Tą kwotę którą niepełnosprawny wykazał ,że wydał ktoś musi wykazać u siebie,że dostał inaczej osoba niepełnosprawna skłamała,że wydała. Nie musi pokazywać umowy,ale musi wskazać kto powinien wykazać jakąś kwotę w swoim zeznaniu bo inaczej bezprawnie odliczył. Kwota może być "z kosmosu" (oczywiście <= 2280),ale musi być taka sama i u niepełnosprawnego, i u przewodnika(ów).
Re: PROBLEM
Arturo
IX-005/28/Z/K/07
2007.03.02
Urząd Skarbowy Łódź-Widzew
(..)
Aby skorzystać z odliczenia z tytułu wydatków poniesionych na opłacenie przewodników osób niewidomych zaliczonych do I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu, zaliczonych do I grupy inwalidztwa muszą być zatem spełnione łącznie dwie przesłanki:
- posiadanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i
- korzystanie z usług przewodników.
Wprawdzie podatnik nie musi w sformalizowany sposób dokumentować wysokości poniesionych wydatków, to jednak, aby móc dokonać odliczenia, kwota ta musi zostać wydatkowana na rzecz świadczącego funkcję przewodnika. Fakt opiekowania się przez Pana niepełnosprawną żoną i pomoc w czynnościach życiowych nie jest równoznaczny z ponoszeniem wydatków na opłacenie przewodników.
Ponadto zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów zwolnionych, wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ordynacji zaniechano poboru podatku. Zatem kwota, jaką osoba niepełnosprawna lub podatnik, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna zapłaciłaby swojemu przewodnikowi, stanowiłaby dla tej osoby przychód podlegający opodatkowaniu. Kwotę tego przychodu przewodnik jest obowiązany wykazać w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym.
Wobec powyższego, brak jest możliwości do skorzystania z ulgi na opłacenie przewodnika. Pomimo zakwalifikowania żony do I grupy inwalidztwa nie posiada ona jednak orzeczenia o niepełnosprawności narządu wzroku ani też narządu ruchu a jednocześnie przedmiotowy wydatek nie został poniesiony gdyż Pana codzienna pomoc żonie nie jest tożsama z ponoszeniem wydatków na opłacenie przewodników w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
(..)
IX-005/28/Z/K/07
2007.03.02
Urząd Skarbowy Łódź-Widzew
(..)
Aby skorzystać z odliczenia z tytułu wydatków poniesionych na opłacenie przewodników osób niewidomych zaliczonych do I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu, zaliczonych do I grupy inwalidztwa muszą być zatem spełnione łącznie dwie przesłanki:
- posiadanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i
- korzystanie z usług przewodników.
Wprawdzie podatnik nie musi w sformalizowany sposób dokumentować wysokości poniesionych wydatków, to jednak, aby móc dokonać odliczenia, kwota ta musi zostać wydatkowana na rzecz świadczącego funkcję przewodnika. Fakt opiekowania się przez Pana niepełnosprawną żoną i pomoc w czynnościach życiowych nie jest równoznaczny z ponoszeniem wydatków na opłacenie przewodników.
Ponadto zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów zwolnionych, wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ordynacji zaniechano poboru podatku. Zatem kwota, jaką osoba niepełnosprawna lub podatnik, na którego utrzymaniu jest osoba niepełnosprawna zapłaciłaby swojemu przewodnikowi, stanowiłaby dla tej osoby przychód podlegający opodatkowaniu. Kwotę tego przychodu przewodnik jest obowiązany wykazać w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym.
Wobec powyższego, brak jest możliwości do skorzystania z ulgi na opłacenie przewodnika. Pomimo zakwalifikowania żony do I grupy inwalidztwa nie posiada ona jednak orzeczenia o niepełnosprawności narządu wzroku ani też narządu ruchu a jednocześnie przedmiotowy wydatek nie został poniesiony gdyż Pana codzienna pomoc żonie nie jest tożsama z ponoszeniem wydatków na opłacenie przewodników w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
(..)
Re: PROBLEM
US.PDOF/415/1-3/06
2006.02.02
Urząd Skarbowy w Ropczycach
(..)
Fakt pomagania panu w poruszaniu się, w załatwianiu spraw przez członków najbliższej rodziny, tj. żonę i dzieci, nie jest równoznaczny z ponoszeniem wydatków na opłacenie przewodników. Ponadto zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem zwolnionych z opodatkowania (z art. 21 i 52), zatem kwota, jaką osoba niepełnosprawna zapłaciłaby swojemu przewodnikowi, stanowiłaby przychód podlegający opodatkowaniu. Kwotę tego przychodu przewodnik jest obowiązany wykazać w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym. Z przedstawionego przez pana stanu faktycznego nie wynika, że ponosił pan wydatki na opłacenie usług świadczonych przez przewodników, a zatem nie przysługuje panu prawo do skorzystania z przedmiotowej ulgi, pomimo posiadania I grupy inwalidztwa(..)
2006.02.02
Urząd Skarbowy w Ropczycach
(..)
Fakt pomagania panu w poruszaniu się, w załatwianiu spraw przez członków najbliższej rodziny, tj. żonę i dzieci, nie jest równoznaczny z ponoszeniem wydatków na opłacenie przewodników. Ponadto zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem zwolnionych z opodatkowania (z art. 21 i 52), zatem kwota, jaką osoba niepełnosprawna zapłaciłaby swojemu przewodnikowi, stanowiłaby przychód podlegający opodatkowaniu. Kwotę tego przychodu przewodnik jest obowiązany wykazać w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym. Z przedstawionego przez pana stanu faktycznego nie wynika, że ponosił pan wydatki na opłacenie usług świadczonych przez przewodników, a zatem nie przysługuje panu prawo do skorzystania z przedmiotowej ulgi, pomimo posiadania I grupy inwalidztwa(..)
Re: PROBLEM
DP. I 413/12a/05/P
2005.05.04
Urząd Skarbowy w Kraśniku
(..)
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21 i 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Wynika z tego, iż kwota jaką osoba niepełnosprawna zapłaci swojemu przewodnikowi stanowi dla osoby świadczącej usługę przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Kwotę tego przychodu przewodnik jest obowiązany wykazać w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym.
2005.05.04
Urząd Skarbowy w Kraśniku
(..)
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21 i 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Wynika z tego, iż kwota jaką osoba niepełnosprawna zapłaci swojemu przewodnikowi stanowi dla osoby świadczącej usługę przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Kwotę tego przychodu przewodnik jest obowiązany wykazać w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym.
Re: PROBLEM
BI/005/0178/03
Wydatki na rehabilitację - odliczenia od dochodu wydatków ponoszonych przez osobę niewidomą na opłacanie przewodnika
Stan faktyczny:
Podatnik - mający orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności z tytułu utraty wzroku (dawna I grupa inwalidztwa) - w roku 2002 korzystał z usług przewodników, którym w ramach podziękowania ofiarowywał upominki w postaci kawy, słodyczy, kwiatów, kosmetyków, itp. . Jednorazowo były to kwoty niskie, ale usług tych było wiele i w ciągu roku wartość wręczanych upominków przekroczyła dopuszczalny limit.
Pytanie:
Czy wydatki poniesione na zakup upominków wręczanych przewodnikom Podatnik może odliczyć jako wydatki na cele rehabilitacyjne, jeżeli nie posiada dowodu poniesienia tych wydatków?
(..)
Z powyższych przepisów wynika, że do odliczenia m. in. wydatków poniesionych na opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa nie jest konieczne posiadanie przez Podatnika dowodów stwierdzających kwotę faktycznie poniesionych wydatków.
Powyższe odliczenia, choć limitowane, nie przysługuje jednak każdej osobie niewidomej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, a jedynie tej osobie, która faktycznie poniosła przedmiotowy wydatek.
W konsekwencji w przypadku wykazania przez urząd skarbowy w postępowaniu dowodowym, że osoba niewidoma zaliczona do I lub II grupy inwalidztwa w rzeczywistości nie poniosła wydatków na opłacenie przewodnika, organ podatkowy ma podstawy do zakwestionowania prawa podatnika do dokonanych przez niego odliczeń.
(..)
W świetle art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych organ podatkowy nie może żądać od Podatnika dowodów poniesienia wydatków na opłacenie przewodników osób niewidomych, tj. rachunków, faktur, czy umów. Urząd może jednak przeprowadzić dowód z przesłuchania świadka lub strony za jej zgodą, a co za tym idzie - poprosić o podanie nazwisk osób, które świadczyły usługi przewodników (art. 199 Ordynacji podatkowej).
Jednocześnie jednak zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21 i 52 tej ustawy. Zatem w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwota, jaką osoba niewidoma zapłaciła swojemu przewodnikowi, czy też równowartość pieniężną świadczenia w naturze otrzymanego przez przewodnika od osoby niewidomej, stanowi dla osoby świadczącej usługę przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Kwotę tego przychodu przewodnik jest obowiązany wykazać w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym.
Wydatki na rehabilitację - odliczenia od dochodu wydatków ponoszonych przez osobę niewidomą na opłacanie przewodnika
Stan faktyczny:
Podatnik - mający orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności z tytułu utraty wzroku (dawna I grupa inwalidztwa) - w roku 2002 korzystał z usług przewodników, którym w ramach podziękowania ofiarowywał upominki w postaci kawy, słodyczy, kwiatów, kosmetyków, itp. . Jednorazowo były to kwoty niskie, ale usług tych było wiele i w ciągu roku wartość wręczanych upominków przekroczyła dopuszczalny limit.
Pytanie:
Czy wydatki poniesione na zakup upominków wręczanych przewodnikom Podatnik może odliczyć jako wydatki na cele rehabilitacyjne, jeżeli nie posiada dowodu poniesienia tych wydatków?
(..)
Z powyższych przepisów wynika, że do odliczenia m. in. wydatków poniesionych na opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa nie jest konieczne posiadanie przez Podatnika dowodów stwierdzających kwotę faktycznie poniesionych wydatków.
Powyższe odliczenia, choć limitowane, nie przysługuje jednak każdej osobie niewidomej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, a jedynie tej osobie, która faktycznie poniosła przedmiotowy wydatek.
W konsekwencji w przypadku wykazania przez urząd skarbowy w postępowaniu dowodowym, że osoba niewidoma zaliczona do I lub II grupy inwalidztwa w rzeczywistości nie poniosła wydatków na opłacenie przewodnika, organ podatkowy ma podstawy do zakwestionowania prawa podatnika do dokonanych przez niego odliczeń.
(..)
W świetle art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych organ podatkowy nie może żądać od Podatnika dowodów poniesienia wydatków na opłacenie przewodników osób niewidomych, tj. rachunków, faktur, czy umów. Urząd może jednak przeprowadzić dowód z przesłuchania świadka lub strony za jej zgodą, a co za tym idzie - poprosić o podanie nazwisk osób, które świadczyły usługi przewodników (art. 199 Ordynacji podatkowej).
Jednocześnie jednak zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21 i 52 tej ustawy. Zatem w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwota, jaką osoba niewidoma zapłaciła swojemu przewodnikowi, czy też równowartość pieniężną świadczenia w naturze otrzymanego przez przewodnika od osoby niewidomej, stanowi dla osoby świadczącej usługę przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Kwotę tego przychodu przewodnik jest obowiązany wykazać w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym.
-
taxi
Re: PROBLEM
Witam
Przeczytałem tą ciekawą polemikę i doszedłem do wniosku, że najprostszym rozwiązaniem jest częste korzystanie z usług taksówki.
pozdrawiam
Przeczytałem tą ciekawą polemikę i doszedłem do wniosku, że najprostszym rozwiązaniem jest częste korzystanie z usług taksówki.
pozdrawiam
Re: PROBLEM
Dzięki tej polemice, wiem ze muszę się, a przede wszystkim mamę, przygotować na ewentualne spotkanie z urzędnikiem w US.