ILPB1/415-57/11-2/TW
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
2011.04.13
(..)
Wnioskodawca jest od 1 czerwca 2010 r. zatrudniony na stałe w zakładzie pracy, który znajduje się około 190 km od miejscowości, w której jest zameldowany na stałe i wg interpretacji Zainteresowanego od Jego miejsca zamieszkania. w miejscowości, w której znajduje się zakład pracy Wnioskodawca wynajmuje mieszkanie. Do miejsca stałego zamieszkania przyjeżdża w piątki a wyjeżdża w poniedziałki. Dojeżdża własnym samochodem, koszty dojazdu kształtują się w granicach 600-900 zł. Wnioskodawca będąc w swoim domu wykonuje typowe czynności domowe, takie jak: podlewanie kwiatów, odbieranie korespondencji, przygotowywanie jedzenia na dni, kiedy przebywa w miejscowości w której pracuje. w razie potrzeby korzysta z opieki lekarskiej, spotyka się z kolegami. Jest wdowcem.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
W jakiej wysokości w rozliczeniu rocznym PIT-37 Wnioskodawca może odliczać koszty uzyskania przychodu, ogólne dla wszystkich zatrudnionych czy też ogólne podwyższone...
Zdaniem Wnioskodawcy, podwyższone koszty uzyskania przychodów powinny być stosowane w Jego przypadku, ponieważ w myśl art. 25 Kodeksu cywilnego miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której ta osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu, nie jest ważny okres trwania pobytu, musi po stronie tej osoby istnieć chęć stałego zamieszkania w tej miejscowości. Wnioskodawca nadmienia, że w miejscowości, w której znajduje się zakład pracy nie ma zamiaru przebywać na stałe, ponieważ oprócz pracy nie jest z tym miejscem w inny sposób związany, zaś czas pobytu określa na 2 lata, a więc do czasu przejścia na emeryturę. Wnioskodawca podkreśla, że miejsce z którym jest związany to miejsce jego zameldowania i zamieszkania.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za NIEPRAWIDŁOWE.
(..)
ustawodawca wiąże prawo do podwyższonych kosztów uzyskania przychodów ze stałym lub czasowym zamieszkiwaniem w innej miejscowości niż ta, w której znajduje się zakład pracy. Istotne jest zatem miejsce położenia zakładu pracy, w którym podatnik faktycznie świadczy pracę oraz miejsce stałego lub czasowego zamieszkania. Podwyższone koszty uzyskania przychodu mają zastosowanie, jeżeli pracownik faktycznie dojeżdża do miejsca wykonywania pracy i nie uzyskuje dodatku za rozłąkę oraz złożył oświadczenie, że jego miejsce stałego lub czasowego zamieszkania jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład (miejscowością, w której zgodnie z umową ma świadczyć pracę).
Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku jednoznacznie wynika, iż Wnioskodawca w miejscowości, w której znajduje się zakład pracy wynajmuje mieszkanie. Zatem w myśl art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, brak jest podstaw prawnych do zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodów w stosunku do pracownika, który faktycznie pracuje i mieszka w tej samej miejscowości w okresie świadczenia pracy.
Reasumując, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie powinien stosować podwyższonych kosztów uzyskania przychodów, określonych w treści art. 22 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
(całość:
http://interpretacja-podatkowa.pl/inter ... chodu.html )