https://www.pit.pl/aktualnosci/wyliczen ... zne-962416
Zgodnie z brzmieniem ustawy:
"Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy oraz z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, stosuje się w wysokości nieprzekraczającej tej części przychodów z danego źródła, która podlega opodatkowaniu".
Zwrot ten jest bardzo nieprecyzyjny i może rodzić co najmniej kilka metod interpretowania. Czy bowiem:
jeśli podatnik przez pierwszą część roku rozliczał już przychody z umowy o pracę, to czy koszty ryczałtowe za okres zwolnienia z podatku może rozliczać do limitu - za cały okres pracy (czyli ryczałt przysługuje za wszystkie przychody z umowy o pracę, za wszystkie miesiące wykonywania czynności),
limit roczny kosztów ryczałtowych należy proporcjonalnie zmniejszyć czy też korzystać z niego za wszystkie miesiące,
w sytuacji, jeśli podatnik uzyska dopiero po 1 sierpnia nadwyżkę ponad kwotę zwolnioną - to do tej nadwyżki można stosować koszty i czy są to tylko koszty za miesiąc (okres), w którym te nadwyżki wystąpiły, czy za wszystkie okresy korzystania ze zwolnienia.
Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy:
"Nadwyżka przychodów ponad kwotę limitu 85.528 zł (odpowiednio w 2019 r. ponad 35.636 zł) podlegać będzie opodatkowaniu na ogólnych zasadach przy zastosowaniu skali podatkowej, w tym z uwzględnieniem tzw. kwoty wolnej od podatku oraz preferencyjnych zasad obliczania podatku przewidzianych dla małżonków oraz osób samotnie wychowujących dzieci.
Do nadwyżki tej będą miały zastosowanie koszty uzyskania przychodów określone dla przychodów z pracy oraz umowy zlecenia. Jednocześnie wysokość tych kosztów nie będzie mogła przekroczyć kwoty przychodów z danego źródła, które podlegają opodatkowaniu".
W związku z tym wydaje się, że nie jest ograniczone korzystanie z kosztów o ile tylko w danym źródle - np. w ramach umowy o pracę wystąpią kwoty podlegające opodatkowaniu z innych miesięcy. Limit roczny zostaje zatem zachowany i można naliczać koszty również do innych miesięcy.
Przykład (opieramy się na kosztach podatkowych sprzed planowanej nowelizacji październikowej i ich podwyższenia)
Podatnik w wieku 24 lat od 1 sierpnia do 31 grudnia otrzymuje wynagrodzenie zwolnione z podatku z tytułu umowy o pracę. Płatnik nie pobiera zaliczki na podatek, nie oblicza kosztów. W okresie 1 styczeń – 30 lipiec podatnik posiadał wynagrodzenie opodatkowane. W rocznym PIT będzie zatem miał kwoty podatku do zapłaty. Podatnik, mimo wskazania w PIT-11 od pracodawcy kosztów za 7 miesięcy (7x 111,25 zł) w rocznej deklaracji może rozliczyć koszty za 12 miesięcy i skorzysta z rocznego limitu 1335 zł.
Przykład
Podatnik w wieku 24 lat rozpoczął pracę od sierpnia. W grudniu łączna wypłata przekroczyła 35.636,67 zł i wyniosła łącznie 36.000 zł (opodatkowane - do naliczenia podatku 232,33 zł). Podatnik może rozliczyć w kosztach teoretycznie ryczałt za 5 miesięcy (5x111,25 zł). W praktyce istniałaby podstawa do wykazania straty, jednak ze względu na przepis 22 ust. 1f może on rozliczyć koszty do wysokości przychodów z danego źródła, które podlegają opodatkowaniu. W efekcie w 2019 r. podatnik rozliczy 232,33 zł kosztów - reszta kosztów przepada.